PREHISTORIA

Na terytoria, gdzie teraz rozmieszczona Odessa, w swojo czas odwiedziły różne koczownicze plemiona (Peczyng, Połowiec, Sarmata), żołnierze Złotej Ordy i Krymskiego chanatu, Wielkiego Księstwa Litewskiego i imperium osmańskiego. I każdy ludzie pozostawili tu swój ślad w charakterze kamiennych i brązowych narzędzi pracy, monet, ceramicznych naczyń, broni i innych artefaktów.

Pod obecną Nadmorską aleją znalezione ślady pobytu starogreckich kolonistów 7 – go wieku do naszej ery, a na Żewachowoj nieszczęście znaleziona świątynia w dumę Demeter.

W czas rosyjsko-tureckiej wojny 1787-1792 lat rosyjscy żołnierze, po planie cesarzowej Jekatierina ІІ, oczyścili wybrzeże Morza Czarnego między Dniestrom a Dnieprem z tureckiej floty. najpilniejszym zadaniem, na tę chwilę, stanęło zagarnianie tureckiej mocy Chadżybiej. 3 września 1789 roku, na rozkaz księcia Potiomkina i pod dowództwem generała de Ribasa i atamana Gołowatego, Kozacy Czarnomorskiego wojska i rosyjskie piesze półki przytłoczyli ogniem artyleryjskim turecką flotę i szturm opanowali mocą Chadżybiej….

вводная 2

Dla północno-zachodniego wybrzeża Morza Czarnego zaczęła się nowa epoka, powiązana z rządzeniem cesarzowej Rosji Jekatierina ІІ. Takim obrazem, rosyjskie bagnety i kozackie szable określiły miejsce przyszłej Odessy.

ZACZĘŁO

800px-Plan_de_Chateau_de_Codjabey_1784Miasto, znany dalej jak Południowa stolica, pojawił się na mapie imperium rosyjskiego po cesarskim najwyższym dekrecie (maj 1794 roku). A 6 stycznia 1795 lata Jekatierina ІІ rozkazałа przemianować Chadżybiej w Odessa.

imp_Ek2Cesarzowa, Niemka z urodzenia i przyjąć prawosławie, poleciła Rosjaninowi księciu Płatonu Zubowowi, rosyjskiemu generałowi Aleksandru Suworowowi, Włochowi (i Hiszpanowi po ojcu) Iosifu Deribasowi, Holendrowi Franzowi Dewołanowi zbudować, dosłownie na gołej skale, nowe europejskie miasto – Południowu Palmiru.

де волан, портретFranz Pawłowicz Dewołan (Franz de Wołan) – Holender z pochodzenia i pierwszy inżynier wojskowy Rosjanki wojska. Od 1795 roku Franz Dewołan specjalizował się na budownictwie mocy, przeznaczenie których – ochrona granic Rosji. W swój czas, zainteresowawszy się niedawno zburzoną mocą Chadżybiej, Franz Dewołan stworzył szereg planów generalnych, zgodnie którym, przyszłe miasto powinno był budową nie tylko wojskowy portem ale też dużym centrum handlowym Południe Rosji, sosriedotoczijem życia społecznego i władzy państwowej na przed chwilą zdobytej ziemi. Plany miasta i porty odniosły najwyższe cesarskie twierdzenie i w 1796 roku pod władzami hrabiego Suworowa i bezpośrednim kierownictwem Dewołan z powodzeniem byli realizowani. Tak zaczęła odliczanie swojej historii Odessa…

одесса карта

FENOMEN ODESSY

Powstawszy w końcu VXII wieku i gwałtownie rozwijająca się w XIX wieku, Odessa zostaje jednym z najbogatszych i urządzanych miast imperium rosyjskiego. Dużą rolę w rozwoju miasta zagrało to co na czele go stali energiczni i utalentowani kierownicy (Deribas, Richelieu, Woroncow, Lewaszow, Nowosiełski, Kocebu, Marazli)

PRZECZYTAĆ „ODESSA: HISTORIA I OSOBOWOŚCI”

Miejscowe kupiectwo ofiarowywało znaczne sumy na rozwój miasta. Sieć średnich szkół, Noworosyjski uniwersytet, muzyczne i artystyczne szkoły przygotowywały nową inteligencję; wielonarodowy skład ludności sprzyjał wzajemnemu wzbogaceniu kultur różnych narodów i kształtował osobliwą kulturę

Za kilka lat po podstawie, miasto robi się największe chleba eksportiorom i otwiera nową złotą stronę swojej kroniki. W swoją kolejność, przez Odeski port w imperium pospadają niezbędne towary z Europy, Małej Azji, Północnej Afryki. Hertzog Richelieu przyciąga w młode miasto inwestorów zagranicznych i utalentowanych specjalistów. Takim obrazem, już w pierwsze dziesięciolecie swojego istnienia, Odessa zostaje internacjonalnym, kosmopolitycznym, eklektycznym miastem.

Już w ХІХ wieku na gości miasta przeprowadzało niezatarte wrażenie wrodzony kosmopolityzm mieszkańców. Na szkołach pokojowo studiowały dzieci greckiego, żydowskiego, ormiańskiego, rosyjskiego, słoweńskiego, mołdawskiego, niemieckiego, francuskiego, włoskiego pochodzenia. W Odessie pokojowo sąsiadowały świątynie różnych konfesji, w teatrach posyłaj przedstawienia na rosyjskim, polskim, włoskim, niemieckim językach.

Taki Odessa była węższa spustia kilka dziesięcioleci po podstawie: żywy i wiesiołyj miasto z etniczeski piostrym, energicznym, wolnodumnym ludnością. Życiowa trwałość, wrożdionnyj optymizm i utonczonnyj humor mieszkańców Odessy – taka dusza tego zadziwiającego miasta….

ОДЕССА восточные славяне рус copy

ОДЕССА поляки pl copy