tz1


tz6


tz5


tz3


Dniem odkrycia Odeskiego teatru dla dzieci (takowe było jego imię przy urodzeniu) stanęła sobota, 10 maja 1930 roku, kiedy pokazem premierowym na 14.00 w pomieszczeniu byłego «Północnego teatru» był wyznaczonym spektaklem «Fryc Bauer», opowiadający o żałosnym życiu emigranta politycznego i jego rodziny w czasie strajku w Niemczech (reżyser S. Manuiłowicz).

Z wytężoną uwagą odnosząc się do klasycznej dramaturgii teatr zawsze starał się nie przepuszczać z pola widzenia także i dobre utwory współczesnych autorów.

W różne lata w teatrze pracowali tacy koryfeusze sceny, jak ludowy artyści Ukrainy Julija Bożek i Gienrich Ostaszewskij, zasługiwaćna artystka Ukrainy Galina Ostaszewskaja i dr. Teraz uznanym koryfeuszem staje się artysta ludowy Ukrainy, laureat nagrody państwowej Ukrainy nim. T. G. Szewczenka Andriej Gonczar. Razem z nim w zespole przedstawieni liczni zasługiwaćny artyści Ukrainy. Z 1986 r. i do ostatnich dni życia głównym rieżyssiorom TMW niezmiennie był znanym mistrzem teatru i kinem, zasługiwaćny artysta Ukrainy Władimir Naumcew (8.11.1934 -31.12.2011). W niezmiennym twórczym tandemie z nim pracował obecny główny scenograf teatru przez — zasługiwaćny artysta Ukrainy Nikołaj Wyłkun. Jesienią 2014 r. Głównym Reżyserem została Swietłana Swirko, czyje postawienia w Moskwie i Sankt Petersburgu dały powód mówić o niej jak o ciekawym i utalentowanym interpretatorze klasyki i oryginalnym reżyserze dzieł współczesnej dramaturgii.

Głośne Powodzenie TMW przyniosło Spektakl „Potap URŁOW” (Premiera — 2010 r.), później uznany przez jedną z lepszych od dramatycznych postawień w kraju i otrzymać szeroki międzynarodowy rezonans, będąc pokazanym na ekranach telewizyjnych wszystkich kontynentów. Do tej pracy reżyser Władimir Naumcew, współautor scenicznej wersji Jewgienij Żenin, scenograf Nikołaj Wyłkun i wykonawca roli głównej Andriej Gonczar byli nominowani na Międzynarodową Dieribasowskuju nagrodę (Niemcy). Za wykonanie głównej roli w tym spektaklu A. Gonczar przyznany nagrodę imienia L. Bugowoj i I. Twierdochliba (USA-Ukraina). Dużym wydarzeniem teatralnego życia nie tylko Odessy ale też Ukrainy ogólnie rzecz biorąc, stanął projekt «Warszawska melodia» (2012 r.) z niezmiennym udziałem popularnej gwiazdy teatru, kinem i TV – zasługiwać na artystki przez FR Nonnoj Griszajewoj.

W ciągu ostatnich lat kolektyw teatru wyróżniony przez nagrody Międzynarodowego festiwalu «Szkarłatne żagle», Międzynarodowego festiwalu TMW, Międzynarodowego celu nauczania «GLORIA» (Francyja-Italija-Ispanija-Giermanija-Awstrija-SSZA-Izrail-Rossija-Ukraina).


tz4


Specjalnej nagrody «za wieloletnią wierność romantycznemu kursowi w sprawie wychowania dzieci i młodości na idieałach nagrodzone dobrem i sprawiedliwością» główny reżyser – zasługiwaćny artysta Ukrainy W. M. Naumcew, główny artysta – zasługiwaćny artysta Ukrainy N. M. Wyłkun i dyrektor teatru Je. B. Buber. Powodzenia i osiągania ostatniego czasu w Odeskim TMW obosnowanno wiążą z przyjściem do kierownictwa (2010 r.) młodego i energicznego dyrektora Jewgienija Bubera, popularnego aktora, absolwenta Naczelnej szkoły teatralnej nim. Szczepkina przy Małym teatrze, stojącej się później znane z menedżera w sferze sztuki i przyznanego w 2015 r. tytułu honorowego «zasługiwaćny działacz sztuki Ukrainy».

Tak, obok z już zauważonym powodzeniem «Potapa Urłowa», z inicjatywy dyrektora teatr zaproponował swoim widzom nieśmiertelnego «Dziadek do orzechów» w dramatycznym wariancie – ten spektakl «Księżna Pirlipat» w 2011 przez r. uznany lepszym przedstawieniem dla dzieci i przyniósł swoim twórcom główna nagroda Dziecięcego jury na Międzynarodowym festiwalu TMW.

W lepszych tradycjach wcześniej działającego w Odessie Domu aktora, na bazie teatru otwarta Twórczy salon, w jej programach biorą udział prowadzący i młodzi działacze ojczystej i zagranicznej sztuki.


tz2


Odeski TMW wszedł do grona współzałożycieli Stowarzyszenia pokojów dziecinny teatrów Ukrainy i w jej składzie z powodzeniem integruje się w skład stowarzyszenia europejskiego pokojów dziecinny teatrów (kwatera główna – m. Zagrzeb, Chorwacja).

Przy ocenie historycznej drogi teatru i jego dzisiejszej specjalnej roli w kształtowaniu mentalności nowych pokoleń, niezbędne zaznaczyć, co swoimi widzami w teatrze widzą przedstawicieli wszystkich kategorii wiekowych. Repertuar i, odpowiednie, wychowanie sali wykładowej niezmiennie powstają na mocy różnicowania adresatów: oddzielnie powstają spektakle dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszych uczniów, dla wyrostków, dla uczniów starszej klasy i studenckiej młodzieży, dla dorosłych widzów. Takim obrazem, program, zgodnie z planem i konsekwentnie ucieleśniany w życie kolektywem, faktycznie odpowiada koncepcji rodzinnego teatru, gdzie na każdego widza czekają spotkania z ciekawymi właśnie mu dziełami scenicznej sztuki. Innymi słowami, mowa idzie o stworzeniu symbiozy teatralnego Pałacu dla dzieci i jednocześnie największego centrum kulturowego dla dorosłych.


http://tuz.od.ua


вернуться на страницу ТЕАТРЫ пол copy